F-zero bracht racen naar een hoger niveau

De Blue Falcon, Golden Fox, Wild Goose en de Fire Stingray waren onze helden

F-zero een game dat zijn beste tijd op de Super Nintendo heeft gehad. Wat was dat een geweldige game. Het was eigenlijk een soort voorloper van Wipe out en het bekende Mario Kart (of vloek ik nu in de kerk?), en dan niet met schilden of andere wapens. Nee het was racen, zoals racen bedoeld was. Het enige wat je had was een boost, waarmee je even sneller kon.

In F-zero draaide het alleen maar om racen. Meer niet! De parcours waren prachtig vormgegeven. De felle kleuren sprongen van je beeldscherm. En in die tijd had je nog een dijk van tv-scherm in je woonkamer dat bijna 3 tafels in beslag nam. Tijden zijn gelukkig verandert.

Er waren een aantal obstakels die je moest zien te ontwijken. Zoals de “stroomrand” als je te dichtbij kwam kreeg je stroom waarmee je beschadigd raakte en dat uiteindelijk ervoor kon zorgen dat je uit de race lag. De snelheden liepen hoog op tot 400 km p/u waardoor je letterlijk in je stoel werd gedrukt. Een Heerlijk gevoel was dat! Ook had je zo nu en dan een springschans, waarmee je bepaalde lastige objecten kon ontwijken, of het zorgde voor een shortcut!

De bochten in F-zero waren belachelijk scherp waardoor je soms wel even op je voorhoofd moest krabben om te bedenken hoe je die bocht ging maken. Zo zaten er bochten in van 180 graden, die vervolgens omgingen naar een volgende bocht dat een hoek had van 45 graden. Heerlijk en prachtig uitgewerkt.

Er valt verder niet heel te vertellen over F-zero. Het was simpelweg alleen racen. Er zat geen storyline in, geen online multiplayer. Wat maakte de game dan zo goed? Dat is moeilijk uit te leggen. Voor die tijd, klopte de game gewoon. En je bleef races steeds opnieuw rijden om een betere tijd neer te zetten.

F-zero en game die velen van jullie hebben gespeeld. Laten we nog 1x genieten van F-zero met de volgende trailer. Herken jij het muziekje nog?

https://www.youtube.com/watch?v=2T5u9nD_I0I” width=”620″ height=”360″]