Ga op avontuur in World of Final Fantasy!

Op de redactie van Kijk-Online keken we uit naar de release van World of Final Fantasy, en het is een game gebleken die wij nog lang zullen herinneren. We kennen allemaal dat vreemde jongetje in de klas; iedereen vind hem aardig, maar de populairste jongen van de klas zal hij nooit zijn. World of Final Fantasy is dat jongetje en ondanks dat dit jongetje alles heeft om erbij te horen, zullen Final Fantasy VII en Final Fantasy X hem nooit uitnodigen op hun verjaardagsfeestje. Maar dat maakt het zeker geen slechte game, je moet alleen door wat zaken heen willen kijken.

Eens in de zoveel tijd neemt Square Enix de gok om de Final Fantasy serie een twist te geven. Dit konden we al zien met titels als Final Fantasy Tactics en Dissidia Final Fantasy die een paar jaar terug uit zijn gekomen. Met World of Final Fantasy neemt Square Enix wederom een side-step en ‘leent’ gameplay van Shin Megami Tensei en Pokémon om een leuke maar aparte game op de markt te brengen.

world-of-final-fantasy-battle world-of-final-fantasy-kawaii

Reynn en Lann stelen de show in World of Final Fantasy

Als speler ga je aan bak met Reynn en Lann, een tweeling die in een tijdloze droomwereld ontwaken en op zoek gaan naar hun herinneringen om erachter te komen wie ze nu eigenlijk zijn. Aan de hand van ene Anna Kross maak je kennis met de super schattige wereld van Grymoir, waarin de kwaadaardige ‘Federation’ langzamerhand de wereld over aan het nemen is. Aan jou de taak om naast het vinden van je herinneringen, ook de Federation te verslaan met behulp van Pokémon-achtige wezens die Mirage genoemd worden. Je sidekick tijdens dit avontuur is een Mirage, Tama genaamd, en zij zal je voorzien van tips en trucs. Dat ze te pas en te onpas overal het woordje ‘the’ voor plakt is in het begin grappig, maar wordt al snel enorm irritant. Het verhaal is niet je-van-het en dat zal het ook niet worden. Dit vergeet je echter direct nadat je Grymoir binnen stapt, omdat je vanaf dat moment een ode aan de Final Fantasy franchise aan het spelen bent.

Oude bekenden in een nieuwe gameplay.

Er zijn een paar dingen die je direct zullen opvallen aan World of Final Fantasy en het eerste is hoe de game eruit ziet; alles is lief, kawaii, en overdreven geacteerd. Het tweede dat opvalt is dat we weer de good-old ‘turn based active time battle’ gameplay terug krijgen. Dit houdt in het kort in dat je om de beurt mag aanvallen en je op een balk kan zien welke vijand of teamgenoot er daarna aan de beurt is. Dit beproefde systeem is terug van weg geweest en past feilloos in de game. Square Enix geeft de speler de mogelijkheid om eventueel realtime te gaan spelen door de ATB door te laten lopen in plaats van te laten stoppen als er iemand aan de beurt is. Helaas is elk gevecht dus op deze manier opgebouwd en dat wordt naar verloop van tijd een beetje langdradig. Helemaal omdat je op sommige moment toch echt wel even wil grinden om je Mirage’s te laten levelen.

Final Pokémon of Shin Megami Fantasy?

Ik had al even laten vallen dat Shin Megami Tensei en Pokémon best eens als inspiratiebron gediend kunnen hebben voor World of Final Fantasy en de Mirage’s die daar leven. Een Mirage is namelijk een schattig maar gevaarlijk wezen dat je kan vangen door het ‘imprism’ (lees: Pokémon) systeem van de game. Voldoe je aan bepaalde voorwaarden tijden een gevecht (bijvoorbeeld: doe genoeg schade in een beurt, val de Mirage aan met zijn eigen element.) dan kun je de Mirage vangen. Heb je eenmaal een Mirage gevangen genomen dan plaats je hem op je hoofd en kun je strijd aangaan met de volgende groep Mirage’s. In totaal kun je twee Mirage’s op je hoofd zetten, en is het zaak hun abilities te combineren voor zo sterk mogelijke aanvallen. Er zijn hordes verschillende Mirage’s te vinden en te verzamelen, en deze kunnen stuk voor stuk evolueren in sterkere vormen. Dat deze zeer verslavende gameplay niet eerder geïmplementeerd is, is ons een raadsel want het werkt enorm goed. Dat dit goed werkt is uiteraard ook debet aan het feit dat elke Mirage een wezen is uit een eerdere Final Fantasy game. Zo kun je een Chocobo vangen maar ook de Aeons uit Final Fantasy X en ga zo maar door.

Naast het verzamelen van Mirage’s in de main quest kun je ook een bezoekje brengen aan het colosseum waar je tegen verschillende Mirage’s moet vechten voor leuke beloningen. Af en toe krijg je daar de kans om zeldzame Mirage’s te vangen en deze dan weer in de main quest te gebruiken. Ook zijn er mini-games vrij te spelen en kun je een ‘Intervene’ doen; je helpt een willekeurig personage een situatie op te lossen door in hun plaats te vechten. Mocht je het verhaal dus even zat zijn is er genoeg te doen om de tijd te doden.

Er zijn hordes verschillende Mirage’s te vinden en te verzamelen, en deze kunnen stuk voor stuk evolueren in sterkere vormen.

Naast dit alles komen we dan toch bij het punt waar we geen raad mee weten. De game is super schattig en ziet er mooi uit, maar we kunnen ons er toch niet aan onttrekken dat de game je een beetje in de maling neemt. Enerzijds speel je een volwaardige Final Fantasy game en anderzijds zit je gevangen in een kinderachtig sprookje waar je als volwassene met kinderachtige grapjes en insinuaties te maken hebt. De jonge garde die deze game speelt zal hoogstwaarschijnlijk niet weten waar ze Lightning, Yuna en Refi van moeten kennen of waarom Besaid in deze review genoemd wordt. Dus de doelgroep zou de wat meer volwassen gamer moeten zijn toch? Waarom is dan alles zo kawaii (lief, kinds, schattig), waarom zet Tama, je Mirage sidekick, overal het woordje ‘the’ voor? Dit zijn zaken die jongere gamers (en de niche fan van JRPG’s) wellicht zullen bekoren maar ons geeft het een beetje een raar gevoel. Gelukkig wordt dat rare gevoel overstemt door alle herkenbaarheid in de game en kun je je irritatie goed van je af laten glijden als je, je mini-cute-chocobo laat evolueren in een grotere meer bad-ass versie!

world-of-final-fantasy-monster

Het ziet er allemaal fantastisch uit.

World of Final Fantasy ziet er gelikt uit. De graphics zijn spot-on en ondanks het kinderlijke uiterlijk van Grymoir en zijn inwoners kun je niet anders dan af en toe heerlijk genieten van alle pracht en praal. Square Enix heeft voor zijn Mirage’s gebruik gemaakt van alle wezens uit alle Final Fantasy games die gemaakt zijn. De Mirage’s zijn leuk uitgewerkt en ook al zijn er vergelijkingen tussen Mirage’s en Pokémon (Squirtle zijn gezicht lijkt veel op dat van Bihydra bijvoorbeeld), Square Enix is trouw gebleven aan het uiterlijk van alle beesten. De speciale aanvallen van bepaalde Mirage’s blijven mooi om naar te kijken en naast de vele CGI stukjes zit je soms ook gewoon stukken manga te kijken. Een dikke pluim dus!

world-of-final-fantasy-twins

Van meester componist naar irritant gegiechel

Square Enix zou Square Enix niet zijn als de voice-acting niet tot in de puntjes is geregeld. En ook bij World of Final Fantasy kom je niet van een koude kermis thuis. De grappen zijn soms wat kinderachtig, maar meermaals heb ik ook echt wel moeten lachen. De emoties in de stemmen in het Engels zijn geweldig, en als je een die-hard fan bent zet je de voice-acting gewoon op Japans. Ik raad dit aan want de personages in beeld bewegen typisch Japans en daar horen toch ook gewoon Japanse stemmen bij toch? Wat ik wel nog wil aanhalen is dat sommige personages overdreven kinderlijk praten en dat echt wel op de zenuwen kan werken.
De soundtrack is weer om op te vreten. Masashi Hamauzu was eerder al verantwoordelijk voor de muziek uit Final Fantasy VIII, maar was daarnaast ook betrokken bij vrijwel alle andere delen die uitgekomen zijn. De kwaliteit druipt ook in World of Final Fantasy weer uit je luidsprekers. De ambient-achtige track die je op Plaza 99 hoort is mijn favoriet, maar ook de soundtrack tijdens de CGI is geweldig. Een leuke tip is dat je de muziek tijdens de gevechten kan aanpassen naar de Mirage’s waarmee je vecht. Zo kun je dus de tune uit de gevechten van Final Fantasy VII selecteren als je met een wezen uit dat deel vecht.

Je blijft terug komen, steeds maar weer.

Of je World of Final Fantasy nog een keer over moet spelen omdat het verhaal zo leuk is weet je denk ik zelf wel. Maar de hoeveelheid Mirage’s in de game zouden je toch zeker aan een playthrough of twee moeten kunnen helpen. Ook het kopje ‘downloadable content’ insinueert dat er nog heel wat komen gaat. Als fan van de franchise vinden wij dit een verslavende game waar je altijd benieuwd bent of je nog een Mirage gemist hebt. Soms kun je die ene Mirage niet vangen of kom je hem niet tegen, of wil je toch die ene Mirage zijn laatste stadium nog laten halen. Alleen dat is al reden genoeg om terug te keren naar de wereld van Grymoir.

Maar wat vinden wij er nu echt van?

Met World of Final Fantasy brengt Square Enix een terechte ode aan de franchise. Als trouwe fan word je op je wenken bediend en zal de game een feest van herkenning betekenen als het aankomt op de personages, de Mirage’s en de locaties. De soundtrack, de graphics en de gameplay zijn in principe dik in orde maar toch mist er iets in deze game. Het wordt namelijk niet duidelijk voor wie deze game nu bedoeld is. Als nieuwkomer zal er een hoop vermaak verloren gaan als je de vorige Final Fantasy games nooit gespeeld hebt, als trouwe fan heb je het idee dat je door Square Enix een beetje in de maling genomen wordt door de kinderachtige benadering en het gevoel hebt een kindergame te spelen. Dit terzijde is het vangen en laten ontwikkelen van de Mirage’s zeer verslavend en is er genoeg te doen in de zin van replay value.

eindoordeel:

78

pluspunten

Feest van herkenning
Mirage's vangen
Soundtrack

minpunten

ontbreken van karakter
erg makkelijk
eentonige combat

World of Final Fantasy is een leuke game die je verder gewoon niet te serieus moet nemen.

bezoekers score:

Geen scores meer
Meer scores

vul je score in:

naam:
email:
conclusie:
300
score:
Alleen waarde tussen 0 en 100
verzend
verzend