Review: Lollipop Chainsaw.
lollipop chainsaw
Lollipop Chainsaw was een van de meest gepromote games op de E3; compleet met een miss-lollypop Chainsaw contest en live optreden op de beurs werd de aandacht volop op de game gevestigd. Na al die publiciteit moest de game dan uiteindelijk ook een keer uit komen en de keiharde kritieken weerstaan, die wij als gamejournalisten op Lollipop Chainsaw zouden loslaten. Is Lollipop Chainsaw een hack-and-slash topper a la Bayonetta? of is het kunstje van deze bevallige cheerleader al te vaak opgevoerd?
Het verhaal van Lollipop Chainsaw begint wanneer onze mooie cheerleader, Julliet Starling, naar school gaat om haar 18e verjaardag te vieren. Gekleed in haar outfit als cheerleader van de San Romero High gaat ze op pad naar school toe in afwachting van de festiviteiten. De school ligt echter in puin en aan jou de taak om je medescholieren en jezelf te redden van de horde zombies die het op alles en iedereen gemunt hebben. Julliet gaat met haar roze kettingzaag, die ze waarschijnlijk altijd bij zich heeft, de zombies vrolijk te lijf. Het hoofd van haar vriendje, die ze zelf van zijn romp gescheiden heeft nadat hij gebeten was door een zombie, hangt gedurende dit avontuur aan haar middel en bungelt vrolijk met de bewegingen mee.
lollipop chainsaw
Het verhaal is bizar, maar wat mogen we anders verwachten van Suda 51, de maker van o.a Shadows of the damned, Killer7 en No More Heroes. Behalve het verhaal is de gameplay ook bizar; felle vrolijke kleurtjes, pitte rock muziek en een bevallige dame in een cheerleader outfit die, in plaats van bloed, met glinsteringen en confetti het beeld beklad wanneer ze weer eens een zombie in stukken hakt.
De besturing is simpel, de game is een pure hack-and-slah en na de tutorial heb je een zeer groot deel van de moves al onder de knie. Al vanaf het begin van de game kun je je agressie ongeremd op de zombies botvieren en voor je het weet ben je rustig een uurtje verder. Terwijl je je een weg baant door de hordes zombies kom je er echter na een aantal uur achter dat je eigenlijk alleen maar op de ‘x’ knop aan het rammen bent. Natuurlijk gebruik je de andere knoppen ook, maar wanneer je er na een uurtje achterkomt dat je met een enkele knop net zo effectief bent stop je daar al snel mee. De combinaties van de knoppen geven toegang tot verschillende aanvallen en als je deze aan elkaar rijgt krijg je bonus-punten, en deze zorgen er op hun beurt weer voor dat je beeldscherm veranderd in een regenboog met glinsters en confetti. De moeilijkheid van de Lollipop Chainsaw is over het algemeen niet noemenswaardig an sich, echter door misplaatste check-points in combinatie met stukjes waar je bijna niet doorheen komt, zal je soms het gevoel hebben dat je een ongelijke strijd voert. Geen paniek, opnieuw proberen en dan zal je snel weer zien dat het spel helemaal niet zo moeilijk is.
lollipop chainsaw
Zoals in bijna elke game moet er natuurlijk een soort van side-kick in het spel aanwezig zijn; een personage waarmee je af en toe een woordje wisselt tussen de bedrijven door. In Lollipop Chainsaw is dit personage het hoofd van je vriendje Nicky. Samen met Nicky heb je het over het krijgen van kinderen en bijvoorbeeld wat je lievelingskleur is. Daarmee is echter de rol van je vriendje niet uitgespeeld. Nicky heeft namelijk als functie dat hij als extra wapen kan dienen en ervoor kan zorgen dat jij op plekken kan komen die anders onbereikbaar zijn voor Julliet. Lollipop Chainsaw geeft je twee minigames die het hoofd in staat stellen jou te helpen:
De eerste zorgt ervoor dat het hoofd van je vriendje in een kanon of melee-wapen veranderd om je te helpen bij het doden van je vijanden
De tweede laat je het hoofd van Nicky op een onthoofd lichaam van een zombie plaatsen. Door middel van een quick-time event zal het hoofd er dan voor zorgen dat je op die onbereikbare plek kan komen.
Gesprekken met NPC’s in de game zijn meestal van oppervlakkig niveau en hadden vrijwel allemaal geschrapt kunnen worden omdat ze nutteloos en vulgair zijn. Natuurlijk lig je de eerste twee uur dubbel van het lachen maar al snel worden de grapjes te geforceerd en vuil en ga je je irriteren aan het gebrek van een weldoordachte grap.
De upgrades die je krijgt om je wapen uit te bouwen zijn legio en ook de extra wapens, een strippaal bijvoorbeeld, zullen de sleur lang weghouden. Toch moeten wij constateren dat je door het button-mashen al snel weer vergeet hoe vet je wapen eigenlijk is en dat is toch een gemiste kans. Bayonetta is wellicht visueel niet zo uitgesproken als Lollipop Chainsaw maar maakt veel goed met het uitgebalanceerde combo- en move-systeem. Lollipop Chainsaw beloont je wel voor het wisselen tussen wapens terwijl je een zombie dood, maar de beloning is niet voldoende om je er ten volste van te laten genieten.
lollipop chainsaw
Het geluid in Lollipop Chainsaw is feilloos en past goed bij de game en zijn setting. In het menu kun je je eigen playlist samenstellen en de songs zijn ook nog eens van een aantal bekende rock-bands. De Graphics zijn stunning, Suda 51 heeft goed zijn werk gedaan en laat de game goed van je scherm spatten. Aan de details had Suda 51 wel wat meer aandacht aan mogen besteden; op een full-hd tv met een mooie grootte zal het je regelmatig opvallen dat de game duidelijk onder doet voor andere games uit dit genre wat dit betreft. Het inwisselen van bloed voor kleurrijke regenboogjes en confetti is dan weer op zo een manier gedaan dat je geen moment verlangt naar een bloedend hoofd op de vloer van een klaslokaal.
lollipop chainsaw
De conclusie is niet moeilijk bij een game als deze. Lollipop Chainsaw is een leuk concept maar mist duidelijk diepte in de gameplay. De schunnige humor zal je zeker in het begin bekoren maar langzaam aan zal het ook irriterend werken. De visuals zijn mooi, en dan hebben we het natuurlijk niet alleen over de aankleding en felle kleurtjes want ook Julliet Starling is om van te likkebaarden (oh ja, je kan haar in haar slaapkamer van verschillende outfits voorzien…) Al met al is deze game een leuke game om te spelen maar ook een die je snel stof zal laten vergaren in je kast. De herspeel waarde is nul en moeilijkheid niet over naar huis te schrijven maar toch kan ik je de game niet afraden…daarvoor is het concept gewoon te leuk.
Artikel: R.A.A Barends
