Mirror’s Edge Catalyst is groter, maar is de game ook beter?

De vorige generatie brachten EA Games en DICE Mirror’s Edge uit. Een innovatieve nieuwe game waarin spelers vanuit een first person perspectief konden free runnen over de daken van een prachtige stad. De game was echter vrij lineair en sommige spelers konden niet goed tegen het perspectief en de constante acrobatiek, wat er toe leidde dat spelers “wagenziek” konden raken. Toch was Mirror’s Edge een baanbrekende titel die erg ondergewaardeerd werd. Acht jaar na de release van de vorige game, allerlei problemen en zelfs meerdere keren uitstel, is Mirror’s Edge Catalyst nu eindelijk verkrijgbaar. En natuurlijk gingen we bij Kijk-online meteen met het nieuwe avontuur van Faith aan de slag. Hoe dit is bevallen lezen jullie in deze review.

Mirror's Edge Catalyst Mirror's Edge Catalyst Icarus

De City of Glass is jouw zandbak!

Faith heeft een jaar in de gevangenis gezeten en staat op het punt vrij gelaten te worden. De City of Glass in Cascadia wordt geregeerd door dertien grote corporaties, waarvan Kruger Holding de grootste is. De politiestaat is grotendeels in handen van K-SEC, een divisie van Kruger Holding, die met een ijzeren vuist de stad domineert. Iedereen wordt in de gaten gehouden door aangesloten te zijn op “the grid”. Faith is hier geen voorstander van en weet zich op het moment dat ze vrijgelaten wordt meteen van het systeem los te koppelen. Hierdoor ontstaat natuurlijk een klopjacht op Faith en zal ze uit de handen moeten blijven van K-SEC. Tijd om te rennen, klimmen en springen!

Rennen, springen en klimmen is nog altijd leuk.

Het sterkste aspect van Mirror’s Edge Catalyst is de gameplay, en dan voornamelijk het free runnen. Net zoals in het voorgaande deel kan Faith met veel gemak over daken rennen, grote afstanden springend overbruggen en als een echte waaghals van regenpijp naar regenpijp klimmen. Als je bekend bent met de vorige game zal alles zoals vanouds voelen. If it ain’t broke, don’t fix it… In het begin zal het even wennen zijn, maar zodra je de controls gewend bent wordt het steeds leuker om zo snel mogelijk, en zo stijlvol mogelijk rond te rennen. Het is zelfs zo leuk dat je soms zal vergeten waar je nou eigenlijk mee bezig was…een missie…oh ja.

Je zal het helaas gewoon moeten doen met K-SEC stumpers.

Het vechten in deze Mirror’s Edge is het gameplay aspect dat niet echt geslaagd is. In het begin denk je waarschijnlijk dat het allemaal heel cool is. Maar dan kom je er achter dat het nogal saai is. Je springt bijvoorbeeld via een muur en schopt een K-SEC officier op zijn gezicht, of je spammed de X knop als een malle. Nooit voelde het aan alsof je badass martial arts skills had en was het leuker om bepaalde vijanden gewoon over te slaan. Daarnaast zijn vrijwel alle vijanden hetzelfde en zijn er niet echt interessante baasgevechten te vinden. Wat aan de ene kant ook wel begrijpelijk is aangezien Mirror’s Edge Catalyst best wel een “realistische” game is. Toch zou een dikke vijandelijke mech wel leuk zijn geweest. Je zult het helaas gewoon moeten doen met K-SEC stumpers.

De grote open wereld is wel een hele leuke toevoeging omdat de voorgaande game heel lineair was. Er is daarom heel erg veel te doen, van side missies tot aan de daadwerkelijke story. Jammer genoeg is het verhaal niet echt bijzonder en had dit zo veel beter uitgewerkt kunnen worden. De game blijft ondanks deze puntjes toch wel leuk om te spelen en vooral fans van de originele game zullen ongetwijfeld heel erg blij zijn met dit nieuwe deel.

Mirror's Edge Catalyst fly

Welkom in de steriele wereld van Mirror’s Edge Catalyst…

Mirror’s Edge Catalyst ziet er uiteraard vele malen beter uit dan de voorgaande game en maakt gebruik van de kracht van de Xbox One. Er moet wel gezegd worden dat de PC versie er net even wat beter uit ziet, afhankelijk van je PC specs natuurlijk, maar toch wel even een puntje om te benoemen. Faith en de overige personages zijn ondanks hun simplistische character designs erg gedetailleerd en dit zie je vooral in de kleine details. De textures die gebruikt zijn voor huid, het subtiele gebruik van lichteffecten die op het lichaam en oppervlakken reflecteren. DICE heeft hier enorm veel aandacht aan besteed. Vijanden zijn ook erg mooi gemaakt, maar zien er ook weer heel simpel uit. Het voelt heel erg aan dat de makers van Faith’s avontuur een wereld en een populatie wilden creëren die er futuristisch en steriel uit horen te zien en dat wordt op een gegeven moment een beetje saai. Je moet er dus echt van houden om volledig van deze stijl te genieten. De game voelt hierdoor best wel kil aan en dat is niet altijd fijn. De City of Glass is groot genoeg om je uren in te vermaken en dat is wel belangrijk in een open wereld game.

mirror's edge catalyst arm

Saaie gesprekken en weinig lawaai.

Over de dialogen valt weinig te vertellen omdat deze vaak totaal niet boeiend zijn. Tijdens het spelen viel op dat de meeste personages in Mirror’s Edge Catalyst eigenlijk bar weinig charisma of persoonlijkheid hebben. Zodra er weer een dialoog start is dit meer een straf dan een beloning, want je wordt helemaal uit het free runnen getrokken. En in dit avontuur wil je juist zo veel mogelijk rond rennen, springen en klimmen. De geluidseffecten zijn redelijk goed, maar omdat in de game vrijwel geen wapens voorkomen hoef je niet op gigantische explosies en geweervuur te rekenen. Maar dat is natuurlijk ook wel de charme van een titel als Mirror’s Edge Catalyst. De muziek is wel weer goed gedaan, want deze past enorm bij de sfeer van de futuristische stad.

De singleplayer modus is het enige wat je nodig hebt.

Naast de story en een lading extra opdrachten kun je in Mirror’s Edge Catalyst aan de slag met een time trial modus. Door snelle tijden neer te zetten kun je het tegen vrienden opnemen en zelfs hoog in de algemene leaderboards belanden. Zelf hebben we ons echter voornamelijk op de story gericht en is hier zeker wel wat te halen. Deze game leent zich gewoon niet zo goed voor online gameplay, al is dat natuurlijk ook wel een beetje een persoonlijke mening. Toch zijn we er van overtuigd dat de meeste mensen vooral plezier zullen hebben met de singleplayer content van Faith’s nieuwe avontuur.

Faith mag voor nu zeker wel blijven

Mirror’s Edge Catalyst is een type game waar je gewoon van moet houden. Het draait nou eenmaal niet om stoere kerels in robotpakken, krachtige vuurwapens, gigantische explosies en veel dood en verderf. In deze titel ren je over daken, spring je van gebouw naar gebouw en beklim je de hoogste toren. Dit alles wordt in een prachtig grafisch sausje gedompeld wat enorm bijdraagt aan de beleving, al schijnt de game er op de PC het mooist uit te zien. De fantastische muziek draagt enorm bij aan de sfeer, maar daar blijft het qua geluid wel bij. Verder is de game vooral leuk om in je eentje te spelen en is al die online multiplayer content gewoonweg overbodig. Mirror’s Edge Catalyst is een verfrissende game in een tijdperk waar FPS games de markt domineren. Faith mag daarom zeker wel blijven, al zal het voor de meesten even wennen zijn.

eindoordeel:

71

pluspunten

freerunning
Open wereld
Grafisch mooi

minpunten

zwak verhaal
combat is matig

Mirror's Edge Catalyst is een game waarin vooral het free runnen geweldig is gedaan. De rest van de game is matig.

bezoekers score:

Geen scores meer
Meer scores

vul je score in:

naam:
email:
conclusie:
300
score:
Alleen waarde tussen 0 en 100
verzend
verzend