Games registreren; hoe het begon en hoe het verder gaat.

Het moet ergens in 1997 geweest zijn. Eén van mijn vrienden kocht Age of Empires, het allereerste deel. En hij had ook internet thuis, via de telefoonverbinding. Dus je kon of bellen of internetten, maar niet allebei tegelijk!

Age of Empires was een game die een plekje in onze Terugblik serie verdient, maar dat bewaren we voor een andere keer.

Patches

Age of Empires was in mijn ervaring het eerste spel dat je kon registreren bij de maker, Microsoft. Wat kreeg je ervoor terug? Ondersteuning in de vorm van patches. Zaten er een fouten in de game dan kon dat later via zo’n update worden verholpen. Nu weten we niet beter, toen was het enorme vooruitgang!

En zo begon product registratie voor games. Je gaf de maker jouw gegevens en je kreeg er iets waardevols voor terug; een game die telkens werd verbeterd. Het zou trouwens nog heel wat jaren duren voordat de eerste console verbinding zou maken met het internet.

Keus of verplichting?

Door de jaren heen zijn we eraan gewend geraakt. Maar kreeg je in het begin nog de keus om te registreren of niet, de laatste jaren is het een stapje verder gegaan. Als er een nieuwe update voor mijn PlayStation 3 is dan doet die niets meer totdat ik de update heb geïnstalleerd. Geen keus, je moet. Omdat ik niet aan jailbreaks doe (is mij veel te ingewikkeld) vind ik het op zich geen probleem. Maar mensen die wel graag Linux draaien of in ieder geval de keuze willen hebben, hebben dus pech.
De enige oplossing: je huidige console nooit op internet aansluiten.

Tot zover is het eigenlijk best een goed systeem, product registration. Patches, updates, verbeteringen, niets mis mee. Nadelen zijn er nauwelijks.

Next-gen, more control!

Maar de volgende stap zit er aan te komen. De huidige consoles zijn zonder internet te gebruiken, ook al moet je het dan zonder updates en zonder online gamen stellen.
Straks moet de Xbox One wel per se online kunnen. En waarom? Omdat games moeten worden geregistreerd. En om de registratie ongedaan te maken zodra jij de game weer verkoopt. Wat Sony gaat doen is nog onduidelijk, maar die kan niet achterblijven.

Hier begint voor mij de schoen te wringen. Wat ooit begon als een ondersteuning en service, wordt langzamerhand een manier om te controleren. De keuze verdwijnt, het is erg waarschijnlijk dat je Xbox One (en ik vermoed de PlayStation 4 ook) straks niets doet als jij die niet registreert via internet. En hetzelfde geldt voor de games: geen registratie = niet gamen.

Ook het verkopen van gebruikte games kan straks waarschijnlijk alleen nog bij een door Microsoft erkende winkel. Omdat jij toch nergens anders je games kwijt kunt, bepalen die winkels of Microsoft waarschijnlijk de prijs. Die zal niet gunstig zijn voor de verkoper. Het kopen van gebruikte games kan dan ook alleen nog maar in die winkels. De prijs wordt opnieuw bepaald door die winkelier of Microsoft. En ook die prijs zal niet gunstig zijn, in dit geval voor de koper.

Hoe het echt zal gaan met de next-gen consoles is nog niet 100% duidelijk. Maar de ontwikkelingen van de afgelopen jaren en de geruchten over wat gaat komen, laten wat mij betreft een negatieve trend zien: steeds meer controle door bedrijven, in dit geval Sony en Microsoft. Wat begon als een manier om service te verlenen is een manier geworden om meer en meer controle uit te oefenen.

Wat denken jullie, goede ontwikkelingen of niet?