Op Gamescom was het eindelijk zover. Hier kon ik de Dying Light co-op modus uitproberen met een andere journalist

Een first person zombie game is toch altijd leuk als je hem met meerdere mensen kan spelen, dit weten we nog van de Dead Island serie. Maar in Dying Light is de hulp die je van een tweede speler kan krijgen toch wel vrij belangrijk, dit hebben we gemerkt tijdens het spelen van de co-op level van de game op Gamescom.
Eenmaal bij aangekomen bij de mensen van Techland werden we achter twee computers geplaatst en kregen beide een headset op. (oh, en met we worden ikzelf en een andere journalist bedoeld) We kregen een korte uitleg van de besturing en gingen toen met controller in hand aan de slag. Onze eerste objective was een explosief plaatsten, in de volledige game zouden dit er meer zijn, maar om de demo wat korter te houden hoeven we alleen de laatste te plaatsen.
Hierna moeten we ons contactpersoon vinden, welke ook de ontsteker van de explosieven heeft. Nadat we ons door een groep zombies heen hebben gewerkt glijden we langs de stalen kabel van een lift naar beneden en klimmen we de cabine in.

Competitie in co-op

De lift komt op gang en brengt ons naar een lagere verdieping, en net voordat de deuren open gaan krijgen we opeens de mogelijkheid om een kleine competitie te starten tussen de spelers. De opdracht is om te kijken wie er in een korte tijd meer zombies kan uitschakelen. Beide kiezen we om de competitie te starten en de deuren van de lift gaan pen. Hier volgt een heftig gevecht tegen een groep zombies en het gevecht lijkt vrij gelijk op te gaan. Als alle zombies op die verdieping uitgeschakeld zijn besluiten we naar beneden te rennen, maar voor we daar aankomen krijgen we een melding. Het was een gelijkspel. Volgens een van de ontwikkelaars is dit mogelijk, maar komt het weinig voor. Wat de uitkomst ook was, toch zit ik met een glimlach op mijn gezicht. Het is misschien niet een belangrijk onderdeel, maar het voegt een soort rivaliteit toe aan de game, ondanks dat je toch moet samenwerken.
We vervolgen onze weg naar beneden en vinden ons contactpersoon, of wat nog van hem over is tenminste. Ik grijp de ontsteking en onze nieuwe missie is om zo snel mogelijk het gebouw te verlaten, en dit word meteen ook de tweede competitie. Beide sprinten we ervandoor, de zombies om ons heen zoveel mogelijk negerend. Springen over buizen, rennen langs zombies en ladders beklimmen…we proberen beide als eerste bij de uitgang aan te komen. Uiteindelijk was het een krappe race, maar toch kon ik de andere journalist net verslaan.

Rennen voor het donker word

Als we eenmaal buiten aankomen hebben we een trip door de riolering achter de rug en begin een cutscene. Ons personage kijkt naar een flatgebouw en probeert de explosieven te doen ontploffen, helaas werkt de ontsteker niet mee en blijft hij er maar op rammen. Na een paar keer proberen gaat deze eindelijk af en zien we een verdrietige smiley in de voorkant van het gebouw verschijnen in vlammen. Laten we hopen dat reddingswerkers hiermee begrijpen dat er nog overlevenden zijn.
Aangezien onze missie afgelopen is krijgen we een nieuwe opdracht, deze keer om naar het basiskamp terug te gaan. Terwijl we de stad doorrennen, klimmen en ontwijken merken we dat het snel donker word. En van wat we tot nu toe gemerkt hebben is het donker iets om bang voor te zijn in deze game. Maar voor dat we enige zombie tegenkomen infiltreert een Hunter onze game…

De jacht op…ons?

De Hunter, zo word ons uitgelegd, is een andere speler die als een speciale zombie je spel kan infiltreren als je een co-op game speelt. Deze zombie (meer een monster dan een zombie) is sterker en sneller dan gewone zombies en kan ontzettend ver springen. Een flink gevaar voor ons spelers dus. Met een soort sonar systeem kunnen we zien waar de Hunter zich bevind op onze minimap, en terwijl we hem proberen te ontwijken rennen we richting een zogenaamde “Hive” dit is een groep van drie speciale zombies waar normale zombies uit kunnen spawnen als je deze niet vernietigd. Terwijl we hier op af rennen worden we geforceerd om tegen de Hunter te vechten. Met een UV-zaklamp die we beide dragen kunnen we de Hunter verzwakken en als deze eenmaal zwakker is dan hebben we een goede kans om hem uit te schakelen. Het kost ons een aantal levens (waar we maar een beperkt aantal van hebben) maar we krijgen de Hunter neer en gaan verder op de Hive af. De eerste krijgen we gelukkig zonder al te veel probelemen uitgeschakeld. Nu blijkt het dat er verschillende Hives zijn die we moeten vernietigen voor dat de Hunter verdwijnt, dus al snel respawnt hij en zet hij zijn achtervolging weer in.
Een stuk of twee Hives en een aantal revives later komen we aan bij de laatste Hive. De hunter is ook al een aantal keer uitgeschakeld en we hebben nog maar één leven over voor ons beide. Eenmaal aangekomen bij de Hive barst de chaos los. Niet alleen hebben we de Hive en de Hunter om ons zorgen over te maken, ook hebben deze Hives al een aantal zombies gespawned.
Normaal is dit niet zo’n probleem, maar alles bij elkaar zorgt dit voor een zeer onoverzichtelijk en geweldadig gevecht. Nadat we beide zoveel mogelijk zombies hebben uitgeschakeld en een van de drie Hive zombies besluit ik achter de Hunter aan te gaan. Het lijkt er op dat ik ten dode ben opgeschreven, tot dat mijn co-op partner de laatste Hive weet uit te schakelen en hiermee de missie af te maken. De controllers worden weggelegd en de headset afgezet.

Intens en verslavend

Al bij al was het intense ervaring. De gameplay zit op zich al geweldig in elkaar, en de Dying Light co-op modus is een logische voortbouwing hierop. De game belooft een flinke uitdaging te worden en persoonlijk kan ik niet wachten tot de game in 2015 uit gaat komen. Laat de nacht maar vallen…